Niet warm eten

Onze dochter (2,5) wil niet warm eten.

Na wat aandringen, of er op een speelse manier mee omgaan (doen alsof ze door de pop gevoerd wordt), gaan er soms een paar happen naar binnen.

Op het kinderdagverblijf wil ze meestal wel eten.

Waarom thuis niet? Moeten wij haar straffen? Of juist belonen als ze wel eet?

Hoe pakken wij dit het beste aan?

Ik zou haar niet straffen daar los je niks mee op, ze zijn op die leeftijd eigenwijs en dan blijven ze toch tot haar standpunt dat ze het niet wilt.

Op het kinderdagverblijf eten ze allemaal samen aan tafel en volgens mij eten ze bij een ander toch beter dan thuis.

Want thuis proberen ze mama en papa toch uit.

Ik zou haar denk ik gewoon belonen als ze toch wel iets eet.

Ook al heeft ze een paar hapjes op dan gewoon een complimentje geven.

Met de pop is ook een goed idee dan ziet ze dat popje ook eet.

Maar waarom ze nou wel op het kinderdagverblijf wel eet zou ik neit precies weten ik denk ook wat ik net zei da ze thuis gaan uitproberen wat wel en niet kan.

Uitelkaar gaan

Scheiden

Jaarlijks krijgen ongeveer 33.000 kinderen te maken met de scheiding van hun ouders.
Het is een ingrijpende beslissing die niemand makkelijk neemt.
Welke valkuil is er wanneer je bij elkaar blijft 'voor de kinderen'?
Als er geen liefde meer is, moet er wel een minimale vorm van vriendschap zijn, waarin zo af en toe nog iets aardigs tegen elkaar gezegd wordt.
Het gevaar bestaat dat er alleen nog maar sprake is van een koele en kille relatie, waarin slechts beleefdheden en steken onder water worden uitgewisseld.
Het gevaar schuilt in het voorbeeld dat je je dan kinderen meegeeft.

Als ouders gaan scheiden heeft het invloed op de kind(eren).
Het is jammer dat je ouders uit elkaar gaan en niet meer van elkaar houden.
De een zie je nu misschien minder terwijl je dat wel graag wilt.
Maar als je niet meer verliefd op elkaar bent kun je natuurlijk niet bij elkaar blijven alleen maar voor het kind want dat gaat niet goed en dat krijgt het kind ook weer mee.
Ik denk dat het beste is als je gewoon als vrienden uit elkaar gaat en goeie afspraken maakt wanneer je het kind ziet en over het geld.
Dat zou ook het beste zijn voor het kind.
Als je gaat scheiden denk dan niet aan jezelf dat je ex niet meer wilt zien of wat dan ook, maar je kind gaat altijd voor.
Als kinderen nu oud genoeg zijn om zelf keuzes te kunnen maken, dan kunnen ze zelf beslissen wanneer hij/zij naar z'n moeder wilt en wanneer naar zijn vader.

Reactie: Oorzaken van overgewicht bij kinderen

Dit heb ik gelezen op de weblog van Myrthe:

Kinderen zijn in de loop van de tijd niet méér, maar wel anders (ongezonder) gaan eten.

Denk daarbij aan snoep, snacks en limonade.

Maar ook aan een keertje extra langs de Chinees of langs de snackbar e.d.

Als uw kind elke dag een normale hoeveelheid boterhammen en (vers) fruit eet, melk drinkt en een gezonde warme maaltijd krijgt, zal er minder snel overgewicht ontstaan.

Maar de realiteit is vaak anders. In plaats van drie vaste maaltijdmomenten per dag (ontbijt, lunch en warme maaltijd) en met twee à drie keer per dag een tussendoortje, eten kinderen vaker.

Eten gebeurt steeds meer in de vorm van tussendoortjes.

Vaak zijn dit etenswaren die veel vet en veel suiker (dus: veel calorieën!) bevatten.

Van teveel tussendoortjes kunnen kinderen aankomen.

Bovendien is de kans groot dat u in een vicieuze cirkel belandt: omdat uw kind veel tussendoortjes krijgt, eet hij tijdens de maaltijd te weinig (want hij heeft geen trek), met als gevolg dat hij een uur later toch weer honger heeft.

En die trek wordt weer gestild met een tussendoortje.

Ze bewegen te weinig, maar ze hebben beweging nodig.

Dat is goed voor hun lichamelijke ontwikkeling, hun motoriek en de aanleg van spieren.

Hoe meer een kind beweegt, hoe meer energie (calorieën) hij nodig heeft en hoe meer hij dus kan eten zonder dik te worden.

Maar we worden met z'n allen steeds luier.

Steeds meer kinderen worden met de auto naar school, het zwembad of de sportclub gebracht. In plaats van lekker buiten te spelen, kijken kinderen steeds meer televisie en zijn computerspelletjes populair.

Zittend voor de televisie verbruiken kinderen nauwelijks energie en bovendien wordt er op zulke momenten ook vaak meer gegeten.

Gevolgen overgewichtOvergewicht is ongezond.

Het is voor een lichaam niet erg prettig om te zwaar te zijn.

Bewegen gaat minder makkelijk en elke handeling kost veel energie.

Kinderen met overgewicht springen niet soepeltjes op de fiets, zullen niet zo snel touwtje springen en zijn na 100 meter rennen waarschijnlijk buiten adem.

Medische consequenties Overgewicht kan dan ook nogal wat consequenties hebben voor de lichamelijke gesteldheid.

Kinderen die te zwaar zijn kunnen klachten aan voeten, knieën, benen en rug krijgen: ze torsen hun lichaamsgewicht immers de hele dag met zich mee, wat zorgt voor overbelasting.

Ook kortademigheid, snurken, hoofdpijn, slaapstoornissen, huidinfecties en een verhoging van het cholesterol zijn voorbeelden van klachten bij kinderen met overgewicht.

Op de lange termijn brengt overgewicht bij kinderen nog veel grotere risico's met zich mee. Volwassenen die als kind overgewicht hadden, hebben een verhoogde sterftekans.

Bijna één op de drie kinderen met overgewicht heeft een verhoogde bloeddruk en loopt aanzienlijk meer kans suikerziekte of een hart- of vaatziekte te krijgen.

PestenNaast lichamelijke gevolgen, kan overgewicht ook een behoorlijke invloed op het sociale leven van kinderen hebben.

Te dikke kinderen worden dikwijls meer gepest dan hun 'dunne' leeftijdsgenootjes.

Ze voelen zich vaker buitengesloten of schamen zich voor hun omvang en kunnen kampen met een negatief zelfbeeld.

Kinderen met overgewicht zijn bovendien vaker somber en hebben meer gedragsproblemen en emotionele problemen.

Een andere mogelijke reactie is dat ze zich juist extra gaan verweren en daardoor extreem assertief gedrag gaan vertonen.

Het gaat dus voornamelijk om zoete dingen en de tussendoortjes, kinder eten vaak lekkere dingen.

Ze spelen tegenwoordig te weinig buiten, ze kijken nu tv of zitten achter de computer spelletjes te spelen.

Als tussendoortje kun je dus iets beter dus dus geen chips ofzo maar een liga of een maderijn.

Maar dat bepalen de ouders natuurlijk zelf, hun moeten er op letten wat hun kind(eren) eten.

Op school kunnen ze ook wel meer sport doen en bewegingsspellen, maar dat doen ze volgens mij nu ook wel.

Als ze last krijgen van overgewicht worden ze ook gepest en gaat hun zelfbeeld naar benenden en dat is natuurlijk zonder.

Vroeger mocht ik 1 keer in de week snoepjes halen op woensdag en in het weekend een bakje chips en dat was het.

Naar school kreeg ik gewoon een boterham, liga en wat drinken.

En ik vind het goed zo ik ken ook niet anders, nu dat ik ouder ben doe ik het wel meer maar nu kan ik er zelf op letten en ik weet wat ik kan eten en wat wel goed is en niet goed is.

Maar het hangt voor een groot deel af van de ouders, de opvoeding, goeie regels en structuur voor de kinderen.

Maar je kunt niet altijd wat aan overgewicht doen, je hebt kinderen die ziek zijn en medicijnen hebben en dan overgewicht krijgen.

Of je ouders zijn allebij grof en dan heb je er ook meer aanleiding voor om dik te worden.

Reactie: Veel kleuters met een taalachterstand

Ik heb een artikel in mijn bibliotheek gezet en daar reageer ik dus op.

Het is dus zo dat kinderen die hier zijn geboren maar wel met een Marokkaans of Turkse achtergrond een taalachterstand hebben.
Het lijkt mij ook wel zo omdat de ouders thuis bijna geen Nederlands praten en dat moet wel vind ik voor de kinderen. Ze praten thuis meestal in hun eigen taal omdat ze vaak zelf ook geen Nederlands kunnen.
Dan moet je dat leren voor je zelf en voor je kind(ren).
Maar aan de andere kant vind ik dat ze het ook wel zelf moeten weten want ze zijn thuis en niemand heeft er verder last van.
Maar de kinderen die later naar school gaan net zo in dit artikel die krijgen dus die achterstand of ze worden straks gepest omdat ze geen Nederlands kunnen.
Ik heb zelf stage gelopen op de kinderdagverblijf de Vlinder.
Daar was ook een kindje, die ouders hadden 2 verschillende culturen.
Ze spraken 3 talen en dat kindje was dus ook laat met praten en dat kan ik me goed voorstellen als je elkekeer 3 talen hoort.